Öteki'de Şizofreni ve Karakter Bölünmesi

Golyadkin,kendini olmak istediği yerde göremeyen insanların yaşadığı çarpık psikolojinin eseridir. O,başkalarının zorunluluk olarak gördüğü bazı duyusal yüceliklere bir meziyet atfetmiş ve bunlarla övünmeyi kendine hak saymıştır. Fakat övündüğü şeyler aslında hiçbir işe yaramamış ve bir balodan(gizlice girmek zorunda kaldığı bir baloda) kovulmasıyla bu faydasızlık durumu O'na zarar vermiştir. Olmak istediği kişi olamadığı ve başkalarının nasıl olduğunu bildiği için kendi zihninden ikinci bir zihin ayrılmış;dalkavuk,zeki,birinci Golyadkin'in reddedildiği çevrelerde rahatça yer bulabilecek öteki bir Golyadkin oluşmuştur. Bu Golyadkin,birincisine eziyetler etmiş,onu sevmediği yanlarından vurmuş ve "iyi insan" tabirine uymayacak onlarca hareket yaparak birincisinin giremediği çevreye rahatça girebilmiştir. Gerçek Golyadkin bu durumu kıskanır,yadsır,kendini aşağılanmış hisseder fakat yine de görüşlerindnen vazgeçmez. Hala doğru düşündüğünü düşünüyordur fakat doğrular her zaman işe yaramaz,gerçekten doğru olsalar bile. Modern kullanımıyla şizofrenik bir karakter olarak tanıtlanabilecek gerçek Golyadkin hiçbir zaman öteki'nden tam olarak nefret edip ondan kopamaz. O'nu kendisini tamamlayıcı bir güç olarak görme eğilimindedir içten içe. Alman kadının pastanesinde yaşadıkları bunu gayet güzel özetler. Fakat bir kadından hoşlanması daha doğrusu kendini kanıtlayabilmek için soylu bir kadınla dans edebilme dürtüsü O'nu kovulduğu evin çevresinde defalarca dolaştırır. Golyadkin tam anlamıyla hastadır ve ilaçlarını alması gerekir. Bu ilaçlar günümüz psikiyatri servislerinin ürettiği antidepresanlar değildir,kişi zihnini uyuşturmakla yaşadığı acılardan kurtulamaz. Zihnin uyuşturulması,uyuşukluğun geçmesinin ardından sıfırdan başlayacak o müthiş acıdan kaçınılabilecek kısa bir anın zevkinin tadılmasıdır. Bu an,dehşet veren bir kabusa sevdiği kadını birkaç saniyeliğine de olsa görebilmek için dalan çılgın aşığın yaşadığı travmaların bir benzeridir ve zararlıdır. O zaman ilaç ve kurtuluş nedir?
Bu sorunun cevabı son derece kişiye özgüdür ve her insanın ilacı birbirinden farklıdır. Burada Golyadkin'in ilacı kendini kanıtlamasıydı ve bunu başaramadı. Kendini asla 9. dereceden bir memur olarak görmedi ve iyi bir insan olmak,üstün meziyetlerle donanmış,üstün bir insan olmak istedi. Zirve yapmış bu duyguları onu psikolojik bölünmeye götürdü. Öteki Golyadkin,gerçeğinin hayal etmekten utanç duyduğu şeyleri gerçekleştirdiği,zihninin en karanlık dehlizlerinde düşündüğü ve dile getirmekten ölesiye utanç duyacağı şeylerin dışavurumudur.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Pforta,Kayseri Fen Lisesi,Okul-1

Bir Kayısı Ağacı

DOSTOYEVSKİ