Ölüler Senfonisi
Göğün göğsüne kertelenmiş pembe bulutlar
Ve dağlar ki alemin simasına mıhlanmış
Sonsuz dünya peşinde, malayani umutlar
Sur'un heyulası içinde titrek bir ânmış!
Ölüler görmekteyim, baharlar kadar diri
Seher yeline manasını veren ölüler
Onlar; karanlıkta ak, aydınlıkta zifiri
Bu sefil uykudan, ancak ölüler uyanmış
Kucağına kainatı yüklemiş tabutlar
Rüyalar gibi süzülür gönlümden yukarı
Ölümü unuttuğum neşeli sabahları
Ölüler görmekteyim, yaşamla muştulanmış
Yorumlar
Yorum Gönder